 |
 |
|
| |
Video van Daantje in Israel
reis/Israel
|
14 Januari 2008 | 12:40:32
Ja hoor, een eigen gemaakte fotofilm van de eerste maanden in Israel, begeleidt door muziek van Metropolin. Ik ben er zelf erg trots op dat het me is gelukt om de eerst te maken, nu maar hopen dat de rest snel volgt. Veel plezier met deze video en ik zie jullie snel weer online.
Gefeliciteerd Opa
reis/Israel
|
30 December 2007 | 10:32:41
Opa is vandaag jarig en viert dat voor de 79e keer. Vanuit Israël wensen Cor (die hier even op bezoek is) en ik hem een heel fijne dag toe, en met deze mijlpaal al bereikt is de 80e natuurlijk wel erg haalbaar geworden.
Vandaag gaan wij naar Nazereth, om daarna morgen door te gaan naar het meer van Tiberias. Volgend jaar en ik misschien wel weer van de partij op de verjaardag maar voor nu zenden we positieve gedachten vanuit het heilige Nazereth.
Daantje
Nieuwe foto's online + Korte update
reis/Israel
|
30 November 2007 | 11:52:24
Zo, dat is alweer een poosje geleden dat ik een nieuwe weblog online heb gezet. Het is hier ontzettend druk en ik heb nog steeds geen internet in mijn appartement, dus dit moet even snel tussen de bedrijven door.
Hier is alles nog steeds goed, het begint wat kouder te worden (overdag tussen de 18 en 22 graden en 's avonds ongeveer 15) en het hele land wordt dan spontaan ziek, zo ook ondergetekende. Inmiddels ben ik alweer een paar weekjes opgeknapt en ben ik erg veel aan het werk. Ik ben een nieuwe lesmethode voor op de baan aan het ontwikkelen en probeer dat hier aan de leraren over te brengen. De afgelopen week hadden we een aantal tv-opnames en skishows voor de algemene pers, iets dat veel planning en veel energie kost.
Het appartement begint wat meer vorm aan te nemen en begint al als mijn huis te voelen, iets dat natuurljk ook wel nodig is als je je thuis wilt voelen. Ik heb al een aantal goede restaurantjes en winkeltjes gevonden voor de dagelijkse behoeften dus daar hoeft u allen niet over in te zitten.
Bekijk allen de nieuwe foto's en ik zie u snel online voor een uitgebreider verslag.
Daantje
Appartement in Qiryat Motzkin
reis/Israel
|
07 November 2007 | 12:04:17
Jawel, u leest het goed, ik heb mijn eigen appartement gevonden! Na een aantal opties te hebben overwogen zijn we tot de conclusie gekomen dat het voor mij het beste was om een appartement te zoeken in, of in de buurt van, Haifa.
Dit moet ik even uitleggen. In Israel zijn 3 Skimulator locaties: Cholon (Tel Aviv), Emeq Chefer (tussen Tel Aviv en Haifa, 50 minuten van beide) en Haifa. De komende maanden zal ik 4/5 dagen per week werken in Haifa als hoofdleraar en ben ik 1 dag in Cholon en 1 dag in Emeq Chefer, om daar de kinderen te trainen en de leraren wat meer op te leiden. Aangezien ik dus de meeste tijd in Haifa ben was een appartement daar de makkelijkste optie voor mij omdat ik anders veel tijd kwijt ben aan heen en weer reizen. Haifa is een heel grote stad die eigenlijk bestaat uit meerdere steden bij elkaar. Het gedeelte waar ik nu een appartement heb gevonden heet Qrayot, hetgeen zoveel betekent als `stadsgedeelte`. Een Qrayot bestaat uit meerdere Qiryats (wijken) die allemaal in elkaar overlopen en met elkaar zijn verbonden. Zoals u al uit de titel heeft kunnen opmaken woon ik nu in Qiryat Motzkin, wat ongeveer neerkomt op centrumwijk.
Het vinden van het juiste appartement heeft ongeveer 1 dag gekost en hierbij heb ik hulp gekregen van een collega van mij die is opgegroeid in deze omgeving. Het uiteindelijke appartement ligt 100 meter achter de winkelhoofdstraat in een heel rustige en stille buurt. Men moet eerst een steegje door waarna men op een soort binnenplaats van zand komt, met daaromheen een vierkant van huizen. Mijn huisje heeft een eigen afsluitbare tuin die de enige toegang biedt tot het echte huisje. Eenmaal binnen vindt men 2 grote kamers (25-30m2 per stuk) waarvaan een de grote, nieuwe, houten leefkeuken is. De badkamer is nieuw en heeft een afsluitbare douchecabine en nieuwe tegels in de vloer. Een nadeel: het appartement was volledig leeg en ik had helemaal geen spullen!
Gelukkig bieden hier de collega's ook weer uitkomst, want iedereen kent wel iemand die iets over heeft of heeft zelf nog wat spullen staan die hij of zij niet meer gebruikt. Zodoende heb ik nu een kingsize tweepersoonsbed, een bank in een koeprint (ik ben bang dat 'ie 's nachts gaat loeien), arabische kussens, salontafeltjes in een surf-stijl, een wasmachine, borden, bestek, schalen, glazen en dat allemaal voor (bijna) niks. een aantal dingen heb ik wel zelf moeten kopen, maar de prijs viel redelijk mee, dus dat was ook niet echt een groot probleem.
Wat nog wel het vermelden waard is, is dat ik gisteren een complexe kledingkast in elkaar heb gezet. Nou hoor ik jullie denken: "een kleidingkast, nou nou, wat een prestatie, zo moeilijk is dat toch niet?" In principe hebben jullie dan gelijk, maar deze kast had een handleiding van 6 pagina's, slecht 1 plaatje: van het eindresultaat, en de instructies waren, u raadt het waarschijnlijk al, allemaal in het Hebreeuws. Nou kan ik inmiddels een redelijk woordje verstaan en spreken, het lezen van de letters en kleine woorden gaat ook goed, maar het lezen en interpreteren van een handleiding is toch iets anders. Na een kleine 3 uur, 4 keer opnieuw beginnen, 1 keer helemaal klaar zijn en dan beseffen dat dat kleine plankje dat je in het begin een beetje provesorisch heb vast gespijkerd in het midden, nu toch nodig was als draagsteun en onderkant van de kast, en wat gescheld in vier verschillende talen staat de kast op de plek, de deuren kunnen open en de kleding kan erin. Het feit dat ik nog 6 schroeven, 14 spijkers, en 4 rare spijkerachtige dingen overhad kon me toen even gestolen worden; zal wel reserve zijn.
Dit was het weer voor deze keer, in de volgende weblog zal ik ingaan op de Hebreeuwse taal. Ook hoop ik deze week nieuwe foto's online te zetten, maar er is een klein probleempje met mijn kabeltjes.
Groeten en Li'ietrot,
Daan
Overzicht van de week
reis/Israel
|
29 Oktober 2007 | 18:01:17
Ja ja, ik weet het: ik had beloofd om elke 2 dagen een weblog te schrijven en nu is het alweer 5 dagen geleden, maar het is erg druk met werk, opening van het nieuwe center in Haifa en alle nieuwe dingen die op je afkomen. Desondanks had ik inderdaad meer kunnen schrijven en ik beloof vanaf nu de site wat vaker bij te houden.
We beginnen bij donderdag: het nieuwe centrum in Haifa ging die dag voor het eerst open voor het proefdraaien op de beide banen en daar kwam behoorlijk wat werk bij kijken. We zijn met 10 man vanaf 7 uur ’s ochtends aan het werk geweest om voor de eerste les om 15:00 klaar te zijn en alle rotzooi aan de kant te hebben. Dit leverde natuurlijk nogal wat stress op bij de meeste en betrokkenen, iets dat dan weer leidde tot vrij felle discussies in rap Hebreeuws. Gelukkig wat de druk er na de eerste les vrijwel af en kon iedereen weer rustig verder met het normale werk en ontspannen.
Die avond ben ik met Maayan en Zur even naar een supermoderne bar van een vriend van Maayan geweest, om even een biertje te drinken op de goede afloop en de wedstrijd van Macabi Tel Aviv (Basketbal Euroleague) te bekijken met zo’n 500 enthousiaste bargangers. Om 11 uur besloten we dat het wel welletjes was en zijn we huiswaarts gegaan om daarna snel op bed te gaan, want de volgende ochtend zou het weer vroeg worden.
Vrijdag: Om half negen in Emeq Hefer aanwezig, na eerst natuurlijk even een goede cappuccino te hebben gehaald bij Josh, in zijn koffiezaakje: Portoffino’s.
De hele dag lesgeven en gewerkt in de Snowstore, vervolgens met de hele familie gegeten in Jeruzalem bij Peleg en Noa in hun nieuwe appartement. ’s Avonds ben ik naar een feest in de buurt geweest dat vergelijkbaar was met het feest waar ik de week hiervoor was. Dit feest echter was indoor in een soort schuur en ademde een sfeer uit van de Nije Warf (voor de Friesland-kenners) en was dus eigenlijk een klein kinderfeest en in een woord gewoon slecht.
Zaterdag en Zondag: Beide dagen gewerkt in Holon, veel lesgegeven, de nieuwe skiclub plannen verder uitgewerkt en mijn Hebreeuws verbeterd. Gisteravond naar Tel Aviv geweest met 2 neven van de familie en met hun vriendengroep op stap geweest. Elke zondagavond is er Eurovision-Night (songfestivalavond) in een bar/club genaamd Evita (ja, zoals de musical inderdaad) en volgens mij zegt dit in principe al voldoende. Laat ik het erop houden dat het een erg leuke avond was en dat we voornamelijk erg veel lol hebben gemaakt.
En nu is het alweer maandag en sta ik op het punt weer les te geven, gelukkig maar voor 3 uurtjes en dan ben ik weer vrij, zodat ik even tijd heb om op appartementenjacht te gaan. Hoe dat afloopt vertel ik volgende keer, maar voor nu is het weer gedaan.
Tot de volgende!!!
Jalla Bye,
Daan
Oorlog In Stilte
reis/Israel
|
24 Oktober 2007 | 16:39:13
Als je over straat loopt in de grote steden, de kleine dorpjes of de winkelcentra, krijg je er niks van mee. Geen soldaten in uniform, geen tanks, F-16's of ander oorlogstuig, niets. Als je niet beter zou weten zou je denken dat dit een land is in onschuld en vrede en dat er totaal geen sprake is van een oorlog of oorlogsdreiging.
Op dit moment is Israel in een staat van oorlog met Libanon, De Hezbollah, Syrïe en de Palestijnen. Het enige land waar ze een vredesbestand mee heeft is Egypte en dat bestand is vrij fragiel en kan elk moment weer veranderen door veranderingen in beide regeringen. De oorlogen die er zijn vinden echter alleen plaats bij de grenzen van de bovengenoemde landen. Daar vinden veel oorloghandelingen plaats binnen 5km. van beide grenzen, maar zodra je het land zelf intrekt merk je er zoals gezegd helemaal niets van.
Als je met de mensen zelf spreekt merk je niets van angst of van enige dreiging van buitenaf die ze voelen van andere landen of terroristische groeperingen. De Hezbollah is eigenlijk de enige partij waar over gepraat wordt en waarover veel te zien is op het nieuws. Vorig waren zij nog in oorlog met Israel in beide landen, waarvan vooral Haifa vorig jaar zwaar is getroffen.
Ook al weet je dit en hoor je dingen over dit op het nieuws, nog steeds besef je niet echt dat er gevochten wordt en dat mensen gewond raken en omkomen.
Gister echter veranderde dit: overdag was er officieel geen les, maar een vriend van Maayan zou langskomen en ik zou hem vervolgens een les geven van ongeveer anderhalf uur. Nu was ik de avond daarvoor met collega's uitgeweest in Tel Aviv en zijn we daar blijven slapen omdat dat een stuk makkelijker was. De jongen die ik les zou geven kwam mij vervolgens gistermiddag oppikken om naar Emek Hefer te rijden, waar de les zou plaatsvinden.
Toen ik bij hem in de auto stapte vertelde hij dat hij Maayan kende van het leger en dat hij als Apache-piloot zeer veel met hem samen had gevlogen en gewerkt. Hij vertelde dat hij in de oorlog met Hezbollah operaties uitvoerde over de grens en dat hij samen met zijn squadron op een gegeven moment de opdracht kreeg dieper vijandelijk gebied in te gaan. Vervolgens werd het halve squadron neergeschoten en kwamen 27 van zijn collega's om in brand etc. Hij echter overleefde, maar was klem komen te zitten in een brandende helicopter en liep zodoende veel brandwonden en een dwarslaesie op. Na een revalidatie van 6 maanden kon hij in een rolstoel zitten en alles doen behalve zijn benen gebruiken. Op dit moment is hij aan het rolstoeltennissen en gister is hij dus begonnen met zitskiën op de indoorbaan. Twee keer in de week zal hij les krijgen van mij in het zitskiën en ook in de sneeuw-weken gaat hij mee.
Verhalen als deze komen nooit echt in de media, maar het zijn de verhalen van de echte mensen en de gebeurtenissen zoals die op dit moment overal ter wereld wel plaatsvinden. Zoals gezegd realiseer je je dit niet totdat je de mensen ontmoet die het echt meemaken en dan besef je hoe erg een oorlog is en dat iedereen zijn best zal moeten doen om ooit vrede te creeëren.
Tot zover dit verhaal, volgende keer weer een vrolijkere noot, maar zo af en toe is een serieus verhaal wel eens goed.
Jalla Shalom,
Daan
Allereerst mijn excuses dat ik al een paar dagen niets heb geschreven, maar het is hier behoorlijk druk en dan duurt het even voor je toekomt aan een normaal verhaal.
De laatste dagen heb ik veel gewerkt en lesgegeven, de plannen voor de nieuwe skiclub uitgewerkt en demonstraties en trainingen plannen voor de televisie en de open dagen.In dit stukje vandaag ga het echter over iets anders, de andere kant van het leven hier, de echt leuke dingen.
Donderdag ben ik met Maayan (de oudste zoon) en zijn vriendin Nofou naar de bioscoop geweest vlakbij Tel Aviv. Alle denkbeelden die ik had over het arme Israël en de gedachte dat Israël nog wat achterliep ten opzichte van de Westerse landen konden meteen de prullenbak in, want wat ik za was zo modern nieuw en een toonbeeld van rijkdom dat je niet voor mogelijk houdt. Cinema-City bestaat uit 35 zalen met 3 verschillende grote films, 20 barretjes voor drinken, 18 falafel kraampjes en 15 stands en restaurants met eten van over de hele wereld. Alle films zijn gewoon in het engels gesproken en wordt in het Hebreeuws ondertiteld zodat het voor iedereen goed te volgen is. Het eerste dat me daar verder opviel was dat de gemiddelde leeftijd zo rond de 25 lag en dat er geen mensen jonger dan 22 rondliepen. Na enig rondvragen kwam ik erachter dat iedereen tussen de 18 en 21 hier in het leger zit en dat ze alleen in de weekenden (vrijdag tot en met zaterdag avond) naar huis mogen.
Dat brengt me meteen op de vrijdagavond: een grote openlucht-party in de middel of nowhere, letterlijk. Het feest is elk weekend, heet de Zuf (spreek uit Tsoef) en wordt bezocht door zo'n 2000 mensen. Voordat je aankomt op het feest moet je een aantal posten langs die je controleren. In de auto op weg naar het feest zijn we drie keer gecontroleerd door medewerkers van Zuf of we wel knap en modern genoeg waren om naar dat feest te gaan. Eenmaal bij het feest moet je twee metaaldetectoren door en wordt je standaard gefouileerd. Hiernaa wordt je bij de volgende post gecheckt op je leeftijd, waarna een laatste post volgt die besluit of je naar binnen mag of niet. De basis waarop deze heren hun beslissing maken is bij niemand bekend, al helpt een handje vol Shekls natuurlijk wel het hele proces bespoedigen.
Op het feest aangekomen blijkt dat de leeftijd tussen de 18 en de 22 ligt en dat heeft natuurlijk nu ook alles te maken met het leger. Deze jongens en meiden werken zich een week lang helemaal rot en willen dan op vrijdag natuurlijk he-le-maal losgaan, met als gevolg: een moderne chaos, veel dronken Israëli, maar vooral veel gezelligheid. De hele avond heb ik geen vechtpartij gezien en de sfeer was voor Nederlandse begrippen ongekend.
Na al dit stapgeweld heb ik het gister even rustig aan gedaan en vanavond ga ik met een collega, Yam (ja ik weet het: Yam-Yam) naar salsa les en daarna naar een salsa-club, beide in het centrum van Tel-Aviv. Morgen laat ik jullie weten hoe dat afloopt, maar voor nu is het weer even gebeurd.
Mazel-Tov,
Daantje
K'fa Rjediedija
reis/Israel
|
17 Oktober 2007 | 12:01:36
Jullie hebben waarschijnlijk inmiddels allemaal de titel van dit bericht gelezen en jezelf afgevraagd: waar gáát dit over?. De titel is tevens de naam van het dorpje waar ik momenteel zit. Het ligt 15 minuten van de kust tussen Haifa en Tel Aviv en is behoorlijk klein, maar wel ontzettend mooi zoals jullie ook op de nieuwe foto's kunnen zien. Ik verblijf de komende paar weken bij Azi en Shlomit, zij zijn de ouders van Maayan, Peleg (allebei jongens) en Einat. Met z'n allen runnen zij de drie locaties van Skimulator en ik draai met de familie mee en zal uiteindelijk dezelfde rechten en plichten hebben als zij.
Het weer hier is werkelijk prachtig en met temperaturen tussen de 25 en 35 graden is het zeker niet koud. Over een half uurtje rijden we naar Hólòn en daar ga ik vandaag lessen geven, eens kijken of ik hetzelfde enthousiasme aan de dag kan brengen in het engels als ik normaal gesproken kan in het Nederlands.
Gisteren was de eerste lerarenvergadering waarop onder andere werd besloten dat ik de hele club een keer in de week lerarentraining ga gevenen didactische ondersteuning. Ook hebben we gistermiddag in de locatie Eleq Hefèr de nieuwe mat geplaatst en als het goed is is die vandaag helemaal af. De collega's zijn allemaal heel aardig en vriendelijk en ik denk dat het allemaal wel gaat lukken vandaag.
Ik laat snel weer wat van me horen en zal proberen nieuwe foto's te gaan maken!!
Daan
PS. Iedereen alvast bedankt voor de reacties, ook Gabriël en Mariska, ik lees alles en ik zal proberen zo vaak mogelijk te reageren. Blijf ze sturen!!!!!!
Ik Ben Er!!!!!!!!!!!!!!!!
reis/Israel
|
15 Oktober 2007 | 22:41:18
Hallo allemaal,
Eindelijk is het zover: Ik ben in Israel aangekomen. Na een heel lange dag met veel security-gezeur op Schiphol, een moeilijk afscheid van Roosje en een relatief makkelijk aankomen in Tel-Aviv typ ik nu dit stukje op een van de skischolen op een half-uurtje van Tel-Aviv. De mensen hier zijn ontzettend aardig en de oudste zoon, Maayan, leidt mij een beetje rond en legt me alles uit. Kheb net al even een uurtje op de nieuwe matten gestaan en ik moet zeggen dat het best lekker ging. Het eerste broodje Falafel is ook al op dus kun je zeggen dat ik nu al officieel een Israelier ben:-D. Ik beloof van de week een veel langere weblog te maken inclusief foto's etc. Maar voor nu zit het er even op want ik ben op zich best wel moe. Tot de volgende en blijf die reacties plaatsen, dan ben ik ook niet zo heeeel erg alleen:-D
Daantje
TGRtv Clip: Seth Charges BC
sport
|
11 Oktober 2007 | 17:12:37
De beste Freeride skiër op dit moment: Seth Morrison, let vooral op de fantastische frontflip (salto voorover)!!
|
|
|
|
|
